The Hollies przestają koncertować. Tony Hicks i Bobby Elliott, związani z zespołem od 1963 roku, zdecydowali się zakończyć wieloletnią działalność sceniczną.
Koniec pewnej epoki w historii brytyjskiej muzyki
Po ponad sześciu dekadach występów na żywo kończy się jeden z najdłuższych rozdziałów w historii brytyjskiej muzyki popularnej. The Hollies ogłosili zakończenie działalności koncertowej. Bezpośrednim powodem decyzji jest wycofanie się z tras koncertowych gitarzysty i wokalisty Tony’ego Hicksa, który ze względów zdrowotnych nie zamierza już występować na scenie. W ślad za nim podążył perkusista Bobby Elliott.
Obaj muzycy byli przez dekady filarami The Hollies. Do zespołu dołączyli w 1963 roku i pozostali jego najdłużej związanymi ze składem członkami. Oficjalny komunikat grupy podkreśla wdzięczność wobec publiczności, która przez kolejne pokolenia towarzyszyła jej podczas koncertów na całym świecie. Informację o zakończeniu ery koncertowej podały również brytyjskie i amerykańskie media muzyczne.
Decyzja nie oznacza jednak wymazania The Hollies z historii muzyki. Dorobek zespołu obejmuje dziesiątki albumów i singli, a charakterystyczne wielogłosowe harmonie pozostają jednym z jego najbardziej rozpoznawalnych znaków.
Od Manchesteru do światowej sławy
Allan Clarke i Graham Nash dali początek grupie
Historia The Hollies rozpoczęła się w 1962 roku w Manchesterze. Jednymi z najważniejszych postaci stojących za powstaniem zespołu byli Allan Clarke i Graham Nash, przyjaciele jeszcze z czasów szkolnych. Obaj już jako nastolatkowie śpiewali razem, rozwijając charakterystyczną technikę harmonii wokalnych.
Początkowy skład tworzyli również gitarzysta Vic Steele, basista Eric Haydock i perkusista Don Rathbone. Grupa szybko zaczęła zdobywać rozgłos na brytyjskiej scenie klubowej. W styczniu 1963 roku wystąpiła w słynnym Cavern Club w Liverpoolu, gdzie została zauważona przez Rona Richardsa z Parlophone. Niedługo później muzycy otrzymali możliwość przesłuchania dla wytwórni EMI.
Kluczowe zmiany personalne nastąpiły właśnie w 1963 roku. Tony Hicks zastąpił Vica Steele’a i pojawił się w zespole przed sesją nagraniową w Abbey Road. Kilka miesięcy później do grupy dołączył Bobby Elliott, który wcześniej grał z Hicksem w formacji The Dolphins. Właśnie ten skład stał się fundamentem klasycznego brzmienia The Hollies.
Abbey Road i pierwsze sukcesy
The Hollies rozpoczęli współpracę z Parlophone w okresie, gdy wytwórnia rozwijała również karierę The Beatles. W kwietniu 1963 roku zespół przeszedł sesję testową w Abbey Road Studios. Nagrania szybko przyniosły pierwsze sukcesy, a grupa w krótkim czasie stała się jednym z najważniejszych przedstawicieli brytyjskiej fali muzycznej lat 60.
Ich znakiem rozpoznawczym były przede wszystkim precyzyjne harmonie wokalne. Allan Clarke, Graham Nash i Tony Hicks stworzyli charakterystyczne wielogłosowe brzmienie, które wyróżniało The Hollies spośród wielu innych popularnych wówczas zespołów. Do najważniejszych przebojów grupy należą między innymi „I’m Alive”, „Bus Stop”, „Just One Look”, „Look Through Any Window”, „Carrie Anne” oraz „He Ain’t Heavy, He’s My Brother”.
Graham Nash odszedł, ale historia trwała dalej
Jednym z najważniejszych momentów w historii grupy było odejście Grahama Nasha pod koniec 1968 roku. Muzyk wkrótce rozpoczął nowy etap kariery, współtworząc najpierw Crosby, Stills & Nash, a następnie także Crosby, Stills, Nash & Young.
The Hollies nie zakończyli jednak działalności. Miejsce Nasha zajął Terry Sylvester, a grupa kontynuowała nagrywanie i koncertowanie. Z zespołem przez lata związani byli kolejni muzycy, podczas gdy Hicks i Elliott pozostawali jego najbardziej trwałym ogniwem.
Allan Clarke, jeden z założycieli i główny wokalista klasycznego składu, zakończył występy z grupą w 2000 roku. W późniejszym okresie obok Hicksa i Elliotta występowali między innymi Peter Howarth, Steve Lauri, Ray Stiles oraz Ian Parker. Aktualny profil zespołu wymienia tych muzyków wśród członków The Hollies.
Tony Hicks i Bobby Elliott – ponad sześć dekad w The Hollies
Gitarzysta, który dołączył przed sesją w Abbey Road
Tony Hicks urodził się 16 grudnia 1945 roku. Do The Hollies dołączył w 1963 roku, przejmując miejsce Vica Steele’a. W zespole pełnił nie tylko funkcję gitarzysty. Jego dorobek obejmuje również partie wokalne oraz grę na banjo, mandolinie i innych instrumentach.
Hicks był jednym z muzyków odpowiedzialnych za charakterystyczne brzmienie grupy. Jego gitara, wokal i wkład w aranżacje współtworzyły styl, dzięki któremu The Hollies zdobywali kolejne miejsca na listach przebojów.
Bobby Elliott został perkusistą The Hollies w 1963 roku
Bobby Elliott, urodzony 8 grudnia 1941 roku, dołączył do The Hollies kilka miesięcy po Hicksie. Wcześniej obaj grali razem w The Dolphins. Oficjalna biografia zespołu wskazuje, że Elliott rozpoczął pracę z grupą w 1963 roku, a jego perkusję można usłyszeć już na wczesnych nagraniach formacji.
Perkusista przez dziesięciolecia pozostawał jednym z najbardziej charakterystycznych instrumentalistów zespołu. W rozmowie opublikowanej przez Rhino wspominał, że jego relacja z The Hollies rozpoczęła się właśnie dzięki przyjaźni i muzycznej współpracy z Hicksem.
Obaj muzycy przeżyli z zespołem kolejne zmiany składu, przemiany rynku fonograficznego i zmieniające się mody. Ich obecność sprawiała, że The Hollies pozostawali bezpośrednio związani z muzycznym dziedzictwem lat 60.
Zespół z Rock and Roll Hall of Fame
Znaczenie The Hollies wykracza daleko poza listę przebojów. W 2010 roku grupa została wprowadzona do Rock and Roll Hall of Fame, co potwierdziło jej miejsce w historii światowej muzyki popularnej.
Jednym z najbardziej znanych utworów zespołu pozostaje „He Ain’t Heavy, He’s My Brother”. Piosenka po latach ponownie trafiła na pierwsze miejsce brytyjskiej listy przebojów po wznowieniu w 1988 roku. Z kolei „The Air That I Breathe” zyskało drugie życie dzięki kolejnym wykonaniom i wpływowi na twórczość innych artystów. Utwór był także wskazywany jako jedna z inspiracji dla „Creep” zespołu Radiohead.
Ostatni album ukazał się w 2009 roku
Choć The Hollies przez lata pozostawali przede wszystkim zespołem koncertowym, ich dyskografia obejmuje obszerny katalog nagrań. Najnowszym albumem studyjnym grupy pozostaje „Then, Now, Always”, wydany w 2009 roku. Płyta znajduje się również w oficjalnym katalogu zespołu.
Odejście Hicksa i Elliotta od koncertowania zamyka więc wyjątkowy rozdział historii grupy. Od pierwszych występów w Manchesterze i Liverpoolu, przez sesje w Abbey Road, światowe sukcesy ery brytyjskiej inwazji, kolejne zmiany składu, aż po XXI wiek The Hollies pozostawali zespołem, którego historia była nierozerwalnie związana z występami na żywo.
Po 63 latach obecności Tony’ego Hicksa i Bobby’ego Elliotta w składzie sceniczne życie The Hollies dobiega końca. To właśnie oni byli ostatnim bezpośrednim ogniwem łączącym współczesne koncerty grupy z jej klasyczną epoką.
